RUMİNYASYON SENDROMU

OLAYI HASTANIN SÖZCÜKLERİYLE AYIRMA

“Kusma” denilen olayın öğünden kaç dakika sonra olduğu, öğürme veya bulantıyla başlayıp başlamadığı, besinin tanınabilirliği ve tekrar yutulup yutulmadığı sorulur. Gece regürjitasyonu, disfaji veya öğünden bağımsız ataklar başka nedenleri daha olası kılar; ruminyasyonu tek başına kesin dışlamaz. [1]

MUAYENE VE İŞLEV KAYBI

Kilo/büyüme seyri, hidrasyon ve beslenme toleransı değerlendirilir. Öğün kaçınması, okuldan uzaklaşma ve fiziksel etkinlik kaybı hastalığın yükünü gösterir. Normal muayene belirtileri geçersiz kılmaz. [3]

REFLÜ, KUSMA VE YEME BOZUKLUĞU AYRIMI

Reflü, gastroparezi veya başka organik süreçler klinik özelliklere göre araştırılır. Eşlik eden bulantı/ağrı ayrıca tedavi gerektirebilir; bunları otomatik olarak ruminyasyona bağlamak uygun değildir. [3,4]

Kilo kaybı veya belirgin öğün kaçınması olan çocukta yalnız regürjitasyon sayısını değil, beslenme yolunu ve psikososyal gereksinimi de değerlendirmek gerekir. Multidisipliner programların yoğunluğu hastalık şiddetine göre değişir. [9]

GÜNCEL KLİNİK ÖLÇÜTLER

Rome V yetişkin ölçütlerinde yakın zamanda yenmiş besinin tekrarlayan, görünürde çabasız regürjitasyonu ve bunun öncesinde öğürme/bulantı olmaması aranır; ölçütler son 3 ayda karşılanmalı, başlangıç en az 6 ay öncesine uzanmalıdır. Bu süreler değerlendirmeyi geciktirmek için kullanılmaz. [2]

Tipik öyküde klinik tanı konabilir. Belirsiz veya dirençli olguda öğün sonrası yüksek çözünürlüklü impedans-manometri regürjitasyonun basınç/akım örüntüsünü göstererek tanıyı destekler; deneyimli merkez gerekir. Çocuklarda yaşa özgü değerlendirme yapılır. [1,5]

İLK BASAMAK VE DİRENÇLİ BELİRTİLER

Diyafram solunumu, gerekirse biyogeribildirimle, ilk basamaktır. Hastaya uygulama gösterilir; amaç öğünle tetiklenen karın kası yanıtının yerine farklı bir yanıt koymaktır. Dirençte teknik, uygulama zamanlaması ve eşlik eden bozukluklar yeniden değerlendirilir. [1,4]

Solunum eğitimi yetersiz kaldığında bilişsel davranışçı stratejiler eklenebilir. Küçük açık çalışmada ek becerilerle daha fazla düzelme görülmüşse de tüm hastalarda aynı sonuç beklenmez. [8]

Baklofen seçilmiş dirençli yetişkinlerde uzman tarafından düşünülebilir; küçük çapraz çalışmada ruminyasyon azalırken supragastrik geğirmede aynı yarar gösterilmemiştir. Davranışsal yaklaşımın yerine rutin ilk seçenek olarak verilmez. [7]

İZLEM VE NÜKS PLANI

Atak sıklığı, öğün tamamlama, kilo, sosyal katılım ve tekniğin uygulanması izlenir. Kazanılan beceriler günlük öğünlere taşınır; şiddetli bulantı/ağrı varsa önce katılımı engelleyen etkenler ele alınır. [4]

Çocuk serisinde başlangıç düzelmesi bazı hastalarda takipte azalmıştır. Bu nedenle semptom tekrarında suçlayıcı olmayan yeniden eğitim ve beslenme değerlendirmesi yapılır; kısa dönem başarı kalıcı iyileşme garantisi değildir. [9]

NE ZAMAN İLERİ DEĞERLENDİRME?

Sıvı alamama, ilerleyen kilo kaybı veya dehidratasyon hızlı değerlendirme gerektirir. Yeni disfaji, gece olayları ya da alışılmış örüntü dışındaki belirtilerde tanı yeniden gözden geçirilir. Ağır beslenme kaybında gastroenteroloji, diyetisyen ve davranış sağlığı ekibi birlikte çalışır. [1,3]