SARKOPENİ

KAS MİKTARI İLE GÜÇ AYNI ŞEY DEĞİLDİR

Avrupa çalışma grubunun EWGSOP2 yaklaşımı, düşük kas gücünü temel başlangıç bulgusu olarak ele alır. Düşük kas miktarı veya kalitesi tanının doğrulanmasında, düşük fiziksel performans ise ağırlığın belirlenmesinde kullanılır. Bu çerçevede yalnız vücut ağırlığına veya kasın görünüşüne bakmak yeterli değildir. Bir kişinin zayıf görünmemesi sarkopeniyi dışlamaz; güç ve işlevin ayrıca incelenmesi gerekir. [2]

Kas miktarı, kuvvet ve günlük performans birbirleriyle ilişkili olsa da aynı ölçüm değildir. El kavrama kuvveti gibi testler belirli bir kapasiteyi değerlendirir; yürüme veya sandalyeden kalkma görevleri farklı bilgi verir. Kullanılacak araç kişinin hareket olanaklarına ve klinik koşullara uygun seçilmelidir. Ağrı veya başka bir kısıtlılık test sonucunu etkileyebileceğinden sayı tek başına yorumlanmamalıdır. [2]

TARAMA TANI YERİNE GEÇMEZ

Kısa tarama araçları değerlendirme gereksinimini belirlemeye yardımcı olabilir. Pozitif sonuç, eğitimli sağlık profesyonelinin daha ayrıntılı değerlendirmesini gerektirir. Tanısal eşikler ve kullanılan tanımlar kuruluşlar arasında aynı değildir. Kültürel, etnik ve fiziksel özellikler ölçümlerin yorumunda dikkate alınmalıdır. Bir araştırmada kullanılan kesme değerini bütün bireylere doğrudan uygulamak uygun olmayabilir. [3]

Özellikle riskli kişilerde büyük bir sağlık olayından sonra kas sağlığı yeniden ele alınabilir. Hastalık, hareketin azalması veya beslenme güçlüğü yeni gereksinimler doğurabilir. Sarkopeni değerlendirmesi bütün güçsüzlük nedenlerinin yerine geçen bir etiket değildir. Klinik görüşme, kişinin mevcut hastalıkları ve işlev değişiklikleriyle birlikte yürütülür. Amaç yalnız bir sınıfa yerleştirmek değil, desteklenebilecek alanları belirlemektir. [3]

KLİNİK HIZLI BAŞVURU KARTI

Bu bölümün içeriği aşağıdaki öğretici tabloda sunulmuştur.

YÖNETİM KİŞİYE GÖRE DÜZENLENİR

Dirence karşı yapılan hareket çalışmaları, kişinin kapasitesi ve tercihleri gözetilerek profesyonel eşliğinde planlanabilir. Beslenme değerlendirmesi de önemlidir; yetersiz beslenme araştırılır ve gerektiğinde diyetisyen desteği alınır. Protein ve enerji gereksinimleri kişiseldir. Özellikle önemli böbrek hastalığı gibi durumlarda genel bir protein önerisini kendi kendine uygulamak uygun değildir. Egzersiz ve beslenme birlikte düşünülür; yalnız bir takviye ürünü çözüm olarak sunulmaz. [3]

Günlük yaşamda hareket fırsatları ve yeterli beslenmenin desteklenmesi kas sağlığı açısından önem taşır. Ancak uzun süredir hareketsiz olan veya hastalığı bulunan kişi için yeni egzersiz programı güvenlik değerlendirmesiyle başlamalıdır. İlerleme başkalarının kaldırdığı ağırlıkla değil, kişinin kendi işlev hedefleriyle ilişkilendirilmelidir. Merdiven, taşıma veya oturup kalkma gibi gündelik güçlükleri anlatmak sağlık görüşmesini somutlaştırır. [1]

Kas sağlığı hakkında konuşurken yalnız yaşa bağlı kaçınılmaz kayıp anlatısı kullanılmamalıdır. Hekim, terapist ve beslenme profesyoneli kişinin gereksinimlerini birlikte değerlendirebilir. Hangi hareketlerin uygun olduğunu sormak ve sürdürülebilir bir plan oluşturmak, kısa süreli yoğun bir çabadan farklıdır. Bir takviye veya belirli bir egzersizin herkes için kesin sonuç vereceği söylenemez. İzlem, değişen işlev ve sağlık durumuna göre sürdürülmelidir. [1]

Ölçümlerin aynı yöntemle izlenmesi, değişimin yorumunu kolaylaştırır. Sonuçlar kişinin kapasitesi ve klinik koşullarıyla birlikte değerlendirilmelidir. [2]