SEZARYEN SKAR GEBELİĞİ

Sezaryen skar gebeliği, gebeliğin önceki sezaryen kesi izine yerleşmesidir. Normal rahim içi gebelikten farklıdır ve erken dönemde belirgin yakınma vermeyebilir. Buna rağmen ağır kanama, rahim duvarının yırtılması ve ilerleyen gebelikte plasentanın rahim duvarına anormal yapışması gibi ciddi sonuçlar doğurabilir. Erken tanı konulduğunda, kişi kendini iyi hissetse bile seçenekleri görüşmek için uzman değerlendirmesi geciktirilmemelidir.

Tanının temelini transvajinal ultrason oluşturur. Gebelik kesesinin eski kesi alanıyla ilişkisi, rahim boşluğu ve servikal kanal, kese ile mesane arasındaki kas tabakası ve Doppler damar görünümü birlikte incelenir. Gebelik ilerledikçe kesenin rahim boşluğuna doğru büyümesi yanlış güven verebilir; plasentanın skara tutunmuş olması önemini korur. Sadece kesenin rahim içinde görünmesi normal yerleşimi kanıtlamaz.

SMFM, bu gebeliğin rutin bekleme yaklaşımıyla sürdürülmesini önermez. Tedavi seçimi uzman ekip ve kişinin tercihleriyle belirlenir; cerrahi çıkarma, ultrason eşliğinde aspirasyon veya gebelik kesesine yönelik ilaç uygulaması değerlendirilebilir. Tek başına sistemik metotreksat ve tek başına keskin küretaj önerilen seçenekler değildir. En iyi tek yöntemin kesinleşmemiş olması, risklerin açıklanması ve kanama hazırlığının önemini azaltmaz.

Küçük bir randomize araştırmada histeroskopik çıkarma ile ultrason eşliğinde boşaltma karşılaştırılmıştır. Ancak her iki grupta da işlemden önce sistemik metotreksat verilmiş, yalnız erken haftada kalp aktivitesi bulunan tekil skar gebelikleri alınmıştır. Histeroskopi grubunun başlangıç başarısı daha yüksek bulunmuştur. Bu sonuç ilaçsız işlemler, daha ileri gebelikler veya farklı skar özellikleri için aynı üstünlüğü kanıtlamaz; seçilmiş çalışma protokolünün sonucudur.

Aynı araştırmanın uzun dönem değerlendirmesinde ulaşılabilen kadın sayısı önemli ölçüde azalmıştır. Adet ağrısı ve ultrasonla skar görünümünde bazı farklılıklar görülse de gebelik denemiş kişi sayısı çok küçüktür. Dolayısıyla bir yöntemin gelecekteki doğurganlığı kesin koruduğu söylenemez. Sonraki gebelik isteği görüşülürken mevcut kanıtın belirsizliği, takipten kayıplar ve başlangıçta rahmi alınmış hastaların bu değerlendirmeye katılamaması açıkça belirtilmelidir.