SİGMOİD VOLVULUS

Sigmoid volvulus, sigmoid kolonun mezenteri etrafında dönmesi sonucu oluşan bir kalın bağırsak tıkanıklığıdır. Temel karar, hastanın yalnız tıkanma mı yoksa iskemi, nekroz veya perforasyonla komplike bir tablo mu taşıdığıdır. Yaşlı ve kabız hastalarda sık görülse de değerlendirme yalnız yaşa dayanmaz. İlk yaklaşımın amacı tıkanmayı gidermek, bağırsak canlılığını değerlendirmek ve daha sonraki nüksü önlemektir.

Tanı ve tedavinin zamanlamasında görüntüleme ile klinik durum birlikte değerlendirilir. Türkiye’den bildirilen altmış iki kişilik bir retrospektif araştırmada, görüntülemede iskemi ve bazı anatomik özellikler acil cerrahi gereksinimiyle ilişkili bulunmuştur. Ancak araştırma erken nüks için güvenilir bir öngördürücü gösterememiştir. Bu bulgular, cerrahi kararın tek bir ölçüm ya da laboratuvar değerine indirgenemeyeceğini hatırlatır.

Endoskopik dekompresyonun başarısı ve daha sonraki nüks aynı sonuç değildir. Kore’deki iki merkezli araştırmada başlangıçta endoskopi uygulanan yetmiş beş erişkin değerlendirilmiştir. Daha geniş kolon ölçümleri bazı olumsuz sonuçlarla ilişkili bulunmuş, fakat örneklem ve olay sayısının sınırlılığı vurgulanmıştır. Ölçümlere dayalı bir risk sınıflaması, farklı merkezlerde doğrulanmadan tedavi seçimini tek başına belirleyen standart olarak kullanılamaz.

Başarılı endoskopik açma kalıcı iyileşmeyi garanti etmez. Güncel cerrahi uzlaşı, uygun hastalarda aynı yatış sırasında veya mümkün olan en erken zamanda sigmoid kolektominin değerlendirilmesini önerir. İleri derecede ameliyat riski bulunan hastalarda alternatifler bireyselleştirilir. Eşlik eden megakolon varsa yalnız sigmoid bölümün çıkarılması yeterli olmayabilir; cerrahi plan kolonun diğer bölümlerinin durumunu da dikkate almalıdır.

Acil bakım yalnız dönmeyi açma işleminden ibaret değildir. Dolaşımın desteklenmesi, elektrolit kayıplarının giderilmesi, aspirasyon riskinin değerlendirilmesi ve uygun dekompresyon eşzamanlı yürütülür. Klinik durum kötüleşirken geçici yöntemlerle zaman kazanılmaya çalışılması gerekli kesin müdahaleyi geciktirmemelidir. Ameliyat tipi, hastanın fizyolojik durumu ve bağırsak canlılığına göre seçilir; her hastaya aynı operasyon veya stoma yaklaşımı uygulanmaz.