ST. LOUİS ENSEFALİTİ

St. Louis ensefaliti, sivrisinek maruziyetiyle ilişkili ateşli veya nörolojik hastalık tablosudur. Enfeksiyonların çoğu klinik olarak fark edilmez; belirti gelişenlerde ateş, baş ağrısı, kusma ve halsizlik görülebilir. Menenjit veya ensefalite ilerlediğinde bilinç değişikliği, konuşma bozukluğu, nöbet, güçsüzlük ve hareket bozuklukları ortaya çıkabilir. İleri yaş ağır hastalık için risk etkenidir. Klinik görünüm Batı Nil virüsü hastalığına benzeyebildiğinden, maruziyet ve bölgesel bağlamla birlikte diğer ensefalit nedenleri de değerlendirilmelidir.

Antikor sonuçlarının yorumunda çapraz reaksiyon önemlidir. Özellikle Batı Nil veya Powassan gibi ilişkili enfeksiyonlar pozitifliğin yorumunu güçleştirebilir; pozitif IgM sonucu uzman doğrulamasını gerektirir. Tanısal yaklaşım bağışıklığı baskılanmış hastalarda farklılaşabilir ve bazı durumlarda moleküler inceleme tercih edilebilir. Bununla birlikte negatif moleküler sonuç enfeksiyonu tek başına dışlamaz. Sonuçlar klinik bulgularla birlikte ele alınmalı, testin erişilebilirliği ve uygunluğu yetkili laboratuvarla görüşülmelidir; CDC’nin güncel sayfası bazı testlerin her zaman sunulamadığını ayrıca belirtmektedir.

Özgül tedavi olmadığından bakım destekleyicidir. Şiddetli meningeal yakınmalarda ağrı ve bulantının kontrolü ile sıvı gereksiniminin karşılanması önemlidir. Ensefalit gelişen kişi nöbet, kafa içi basınç artışı ve hava yolunu koruyamama yönünden yakından izlenir. İnsanlarda kullanılabilen koruyucu aşı yoktur. Sivrisinek kovucu, uzun kollu giysiler ve çevresel maruziyeti azaltan önlemler korunmada yer alır. CDC, hastalık sonrasında kan bağışının dört ay ertelenmesini önermektedir; bağış kararı ilgili kan merkezinin değerlendirmesiyle ele alınmalıdır.

ABD’nin iki bin üç ile iki bin on yedi yılları arasındaki bildirimleri incelendiğinde yüz doksan üç hastalık olgusu saptanmış, bunların yüz kırk sekizi nöroinvaziv olarak sınıflanmıştır. On bir ölüm bildirilmiştir. Bu veriler tanısı konmuş ve bildirilmiş hastalara aittir; tüm enfekte kişilerin ölüm olasılığı olarak yorumlanamaz. Pasif bildirim sistemi hafif hastalıkları kaçırabilir ve nörolojik sendromları yanlış sınıflandırabilir. Araştırma belirli bir tarih aralığının gözlemsel kaydıdır, güncel vaka sayısını göstermez.