TALAROMİKOZ

Talaromikoz, özellikle Güneydoğu Asya, Güney Çin ve Kuzeydoğu Hindistan ile ilişkili bir mantar enfeksiyonudur. Bağışıklığı baskılanmış kişilerde, özellikle HIV ile yaşayanlarda önemlidir. Ateş, kilo kaybı, öksürük, nefes darlığı, ishal ve lenf düğümü büyümesi görülebilir. Yüz veya boyunda küçük, ağrısız deri kabarıklıkları dikkat çekebilir. Endemik bölgede yaşam veya seyahat öyküsü, belirtilerin başlamasından çok daha önceye uzanabilir.

İleri HIV hastalığında yaygın organ tutulumu sık görülür; tablo tüberküloz ve diğer sistemik mantar hastalıklarına benzeyebilir. HIV ile yaşayan erişkin ve ergenlerde başlangıç tedavisi amfoterisin B temellidir; itrakonazol başlangıç tedavisinin yerine kullanılmaz. Antiretroviral tedavi, etkili başlangıç tedavisinden bir hafta sonra kadar erken planlanabilir. Böbrek işlevi, elektrolitler, karaciğer testleri ve ilaç etkileşimleri izlemde önem taşır.

HIV ile yaşayan 440 erişkinin randomize edildiği bir araştırmada iki başlangıç tedavisi karşılaştırılmıştır. İkinci haftadaki ölüm riski bakımından itrakonazolün aşağı kalmama ölçütü sağlanmış, ancak yirmi dördüncü haftada ölüm riski amfoterisin B grubunda daha düşük bulunmuştur. Bu nedenle erken ve geç sonuçlar aynı anlamda yorumlanmamalıdır. Amfoterisin B grubunda böbrek yetmezliği, elektrolit bozuklukları ve infüzyon reaksiyonları daha sık görülmüştür.

Vietnam’daki bir merkezden 489 erişkinin değerlendirildiği geriye dönük kohort, hızlı solunum ve eşlik eden solunum veya merkezi sinir sistemi enfeksiyonlarını kötü hastane sonucu ile ilişkilendirmiştir. Buradaki kötü sonuç yalnız hastanede ölüm değil, durumu kötüleşerek ölmek üzere eve gönderilmeyi de içermiştir. Araştırma uzun dönem izlem sağlamadığından, iki haftalık tedavi karşılaştırması daha geç sağkalım hakkında eşdeğerlik kanıtı sayılmaz.

HIV bulunmayan kişilerde de hastalık gelişebilir; kanser, organ nakli veya başka bağışıklık bozuklukları öyküsü önemlidir. Ağız, boğaz, akciğer, karaciğer ve kemik tutulumları görülebilir. Hastalığın yayılması bu grupta da mümkündür; reçeteli mantar tedavisi ve uzman değerlendirmesi gereklidir.