TAŞİKARDİ İLİŞKİLİ KARDİYOMİYOPATİ

Çarpıntı ataklarının başlangıcı, sürekliliği, önceki EKG ve ekokardiyografi sonuçları sorgulanır. Önceden normal EF, ritimle ilişkili bozulmayı destekleyebilir. Bilinen yapısal hastalık olasılığı dışlamaz; klinikte normal ritim görülmesi de aralıklı taşikardiyi elemez. Tiroid hastalığı ve tedavileri özellikle gözden geçirilir.

AF eşlik ediyorsa hedefli muayene ilk değerlendirmede ve izlemlerde tekrarlanır; hemodinamik durum tedavi seçimini belirler.

Çocukta öncelik dolaşım ve bilinçtir: solukluk, zayıf perfüzyon ve hipotansiyon şoku düşündürür. Bebekte solunum sıkıntısı, karaciğer büyümesi ve ödem aranır; büyük çocukta muayene normal olabilir. Çok hızlı ritimde otomatik tansiyon/oksimetre ölçümü güvenilmez olabilir.

İskemik, infiltratif, toksik veya başka kardiyomiyopatilerle birliktelik mümkündür. Hız kontrolü iyi olsa da AF’nin düzensizliği kalp işlevini bozabilir; sık ventriküler erken atımlar da farklı bir mekanizmadır. Bunlar saf taşikardi mekanizmasıyla özdeş değildir.

Çocukta sepsis, ateş, ağrı ve dehidratasyona bağlı sinüs taşikardisi değerlendirilir. Geniş kompleksli taşikardi, aksi açıkça gösterilmedikçe ventriküler taşikardi olarak ele alınır.

TANI VE TESTLERİN SINIRLARI

12 derivasyonlu EKG, uzatılmış ambulatuvar ritim kaydı ve ekokardiyografi birlikte değerlendirilir. Gerektiğinde kalp MR’ı başka nedenlerin araştırılmasına yardım eder. Kesin nedensel yorum çoğu kez sorumlu ritim baskılandıktan sonra ilk altı ayda sistolik işlevin düzelmesiyle desteklenir; tek testle baştan kesinleştirilemez.

Tiroid işlevleri araştırılır; BNP/NT-proBNP kalp yetersizliğini destekleyebilir fakat tek başına nedeni kanıtlamaz. Önceki görüntülerle karşılaştırma değerlidir. Erken dönemde diğer dilate kardiyomiyopatilerle ayrım zor olabilir; tedavi yanıtı izlenirken alternatif nedenler unutulmaz.

Çocuklarda nabız yaşa göre yorumlanır. Pediatrik seride ritim mekanizması EKG/Holter ve gerektiğinde elektrofizyolojiyle doğrulandı; erişkinlere ait tek bir hız eşiği bebeklere uygulanmaz.

TEDAVİ VE GÜVENLİK

Sorumlu aritmi ilaç veya kateter ablasyonuyla baskılanır; seçim ritim türüne ve hastaya bağlıdır. Erişkin kalp yetersizliği tedavisi de uygun biçimde başlanır/iyileştirilir; yalnız nabzı düşürmek bütün tedavinin yerine geçmez.

AF ve EF <%40 durumunda verapamil/diltiazem kalp yetersizliğini kötüleştirebilir ve kullanılmamalıdır. Kardiyoversiyonda tromboemboli değerlendirmesi ve uygun antikoagülasyon gerekir; işlem sonrası en az dört hafta sürdürülür, uzun dönem karar risk temellidir.

İlaçlara dirençli seçilmiş 26 çocuğu içeren seride ablasyon çoğunlukta başarılıydı; bu, her çocuğa aynı işlem gerektiğini göstermez. Kateter girişimi kanama, iletim hasarı ve perikardiyal komplikasyonlar açısından değerlendirilir. Küçük bebek ve dolaşımı bozuk hastada pediatrik elektrofizyoloji/yoğun bakım deneyimi önemlidir.

EKG/ritim kaydı ve eko ile ritim baskılanması, EF ve ventrikül boyutu ayrı izlenir. Çocuk serisinde işlevin düzelmesi ile yeniden şekillenmenin tamamlanması aynı zamanda olmadı; kontrol aralıkları klinik duruma göre belirlenir.

DEFINITION-AF pilotunda 50 kişi randomize edildi; 47 kişi altı aylık izlemi tamamladı. Kötüleşme ilaç kesilen 23 kişinin üçünde, sürdüren 24 kişinin hiçbirinde görüldü; fark istatistiksel anlamlı değildi. Bu, kesmenin eşdeğer güvenli olduğunu kanıtlamaz: örneklem küçük, seçilmiş ve bazı ilaçlar sürdürülmüştü.

ACİL UYARILAR VE SEVK

AF’ye bağlı hemodinamik instabilitede acil senkronize elektriksel kardiyoversiyon gerekir; rutin tanısal doğrulama beklenmez.

Taşikardi yinelerse kalp yetersizliği daha hızlı geri dönebilir. Kalıcı ritim kontrolü ve uzun süreli takip planı için elektrofizyoloji ile kalp yetersizliği ekipleri birlikte değerlendirmelidir.