TRUNKUS ARTERİOZUS

Trunkus arteriozus, kalpten ayrı aort ve pulmoner arter yerine ortak bir büyük damar çıktığı doğuştan kalp hastalığıdır. Genellikle ventriküler septal defekt eşlik eder ve oksijen içeriği farklı kan ortak dolaşıma karışır. Akciğere fazla kan gitmesi kalbin yükünü artırabilir; ortak damarın kapağındaki darlık veya kaçak klinik tabloyu ayrıca etkileyebilir.

Bebekte morarma, hızlı solunum, beslenme güçlüğü ve aşırı uykuya eğilim görülebilir. Tanı doğum öncesinde veya sonrasında ekokardiyografiyle konabilir. Görüntüleme yalnız ortak damarı göstermeye değil, kapak işlevini ve eşlik eden kalp anomalilerini belirlemeye de yöneliktir. Belirgin solunum sıkıntısı veya yanıtsızlık gelişen bebek acil değerlendirilmelidir; planlı kontrol tarihi beklenmemelidir.

Muayenede geniş nabız basıncı ve belirgin nabızlar, tek ve kuvvetli ikinci kalp sesi veya kapak kaçağına bağlı diyastolik üfürüm bulunabilir. Aort arkının kesintili olması tedaviyi değiştirir. Duktusa bağımlı sistemik akım varsa prostaglandin desteği gerekebilir; bu karar uzman ekipçe anatomi ve dolaşım değerlendirilerek verilir. Erken cerrahi iki dolaşımın ayrılmasını amaçlar.

Ameliyat, sonraki bütün sorunların ortadan kalktığı anlamına gelmez. Sağ ventrikülle akciğer damarları arasındaki bağlantı büyümeye uyum sağlayamayabilir; ortak damar kapağı veya pulmoner arterlerde yeniden girişim gerektiren sorunlar oluşabilir. Çarpıntı, bayılma ve egzersiz kapasitesindeki azalma yeniden değerlendirilmelidir. Çocukluk izlemi erişkin doğuştan kalp hastalıkları bakımına kesintisiz aktarılmalı; gebelik planı özel değerlendirmeyle ele alınmalıdır.

Yeni çok merkezli fetal araştırmada genetik veya kalp dışı anomaliler sık bulunmuştur. Trunkal kapak darlığı ve ventrikül işlev bozukluğu olumsuz erken sonuçlarla ilişkiliydi; bunlar bireysel sonucu kesin belirleyen işaretler değildir. Fetal danışmanlıkta kalbin ayrıntılı yapısı, işlevi ve eşlik eden anomaliler birlikte ele alınmalıdır.

Nadir A3 anatomisine ilişkin küçük cerrahi seri, akciğer damarlarının farklı kaynaklardan beslenebildiğini ve yeniden girişim gereksiniminin sürdüğünü göstermektedir. Bu alt grubun bulguları bütün trunkus hastalarına aynı oranlarla uygulanamaz.