VİDEO BAŞ İTME TESTİ

Video baş itme testi, baş hareket ederken bakışın sabit kalmasını sağlayan vestibülooküler refleksi kamera yardımıyla inceler. Kısaca vHIT olarak adlandırılır. Kişi özel gözlük takarak bir hedefe bakar; odyolog kısa ve küçük baş hareketleri oluştururken gözlerin yanıtı kaydedilir. Kamera, çıplak gözle fark edilmeyen küçük hareketleri gösterebilir.

İşlem öncesinde boyun veya omurga sorunu bildirilmelidir; bu durumlarda test uygun olmayabilir. Her değerlendirme kişiye açıklanır ve onam alınır. Denge kliniğine kullanılan ilaçların ve yakınmaların listesini getirmek yararlıdır. İlaçlara ara verilmesi istenirse bunun güvenli olup olmadığı hekimle doğrulanmalıdır; kişi kendi başına tedavisini kesmemelidir.

Testin önemli çıktılarından biri refleks kazancıdır; göz hareketinin baş hareketine karşılık ne ölçüde oluştuğunu gösterir. Bununla birlikte farklı cihazlar ve hesaplama yöntemleri sayısal sonucu etkileyebilir. Akut tek taraflı vestibüler kayıp değerlendirmesinde evrensel tek bir anormal eşik kabul edilmez; kullanılan laboratuvarın referansları ve klinik bulgular birlikte ele alınır.

Video kaydı, baş hareketi sürerken veya bittikten sonra ortaya çıkan düzeltici hızlı göz hareketlerini de gösterebilir. Bunlara sakkad denir. İlk doğrulama çalışmasında video ölçümleri, göz hareketini arama bobiniyle kaydeden referans yöntemle yakın uyum göstermiştir. Ancak küçük, seçilmiş araştırma gruplarında elde edilen yüksek doğruluk bütün hastalar için aynı sonucu garanti etmez.

Kayıt kalitesi tanısal yorumun ön koşuludur. KORA araştırmasında gözlüğün kayması, kalibrasyon sorunları, gürültü ve yetersiz baş hareketi bazı kayıtların yorumlanmasını engellemiştir. Eğitim ve deneyim arttıkça bu sorunlar azalmıştır. Bu nedenle bilgisayarın verdiği tek kazanç değeri yerine kaydın teknik uygunluğu ve göz hareketi izleri de değerlendirilir.

vHIT, vestibüler sistemin yüksek frekanslı yanıtını değerlendirir; kalorik test aynı işlevin farklı, düşük frekanslı yönünü inceler. İki taraflı vestibüler hastalık tanısında ayrıca yürürken dengesizlik, hareketle görmenin bulanıklaşması ve karanlıkta kötüleşme gibi klinik özellikler dikkate alınır. Tek test çıktısı, bütün denge yakınmalarını açıklayan bağımsız bir tanı değildir.