İçeriğe geç
Madde metnine geç
HASTALIK

YENİDEN BESLENME SENDROMU

ÖZET

Yeniden beslenme sendromu, ağır besin kısıtlılığından sonra beslenme artırılırken gelişebilen elektrolit ve sıvı değişiklikleridir; kalp ve solunumu etkileyebilir. Risk korkusu beslenmeyi süresiz erteleme gerekçesi değildir. [1]

Kaynaklar:[1]
Son güncelleme tarihi:

GENEL OKUYUCU

KAPSAM

Riskli hastada beslenme başlangıcı, elektrolitler ve tiamin; genel dengeli beslenme değil.

HALK İÇİN: GÜVENLİ BESLENMEYE DÖNÜŞ

Uzun süredir çok az yiyen, belirgin kilo kaybeden veya kan mineralleri düşük kişilerin beslenme artışı sağlık ekibiyle planlanmalıdır. Yüksek riskte başlangıç hastanede izlem gerektirebilir. Yalnız vitamin almak, kan tahlili ve klinik izlemin yerini tutmaz. [1]

Kaynaklar:[1]

HALK İÇİN: EKİPLE AÇIK İLETİŞİM

Gerçekte ne kadar yenildiğini, kusma ve diğer sorunları ekibe bildirmek önemlidir. Diyetisyen ve hekim, besin miktarını ve vitamin desteğini birlikte planlar. Yetersiz beslenmenin sürmesi de ciddi tehlike taşır. [1]

Kaynaklar:[1]

SAĞLIK PROFESYONELLERİ İÇİN KLİNİK YAKLAŞIM

ANAMNEZ

RİSKİ BESLENMEDEN ÖNCE BELİRLEME

AuSPEN erişkin risk yaklaşımında şu özelliklerden en az ikisi aranır: son 3 ayda > % 10 istemsiz kayıp/orta-ağır malnütrisyon, ≥ 7 gün sınırlı alım, sorunlu alkol kullanımı veya gastrointestinal kayıp. [3]

Kaynaklar:[3][1]

FİZİK MUAYENE

KLİNİK BAŞLANGIÇ KAYDI

Ödem, vital bulgular ve kardiyak/solunumsal belirtiler değerlendirilir. Başlangıçtaki düşük elektrolit kadar beslenme sonrası değişim ve organ bulguları önemlidir. [3]

Kaynaklar:[3]

AYIRICI TANI

ELEKTROLİT DÜŞÜŞÜNÜN BAŞKA NEDENLERİ

Asit-baz bozukluğu, böbrek replasman tedavisi ve eşlik eden hastalıklar hesaba katılır. Kritik hastada her elektrolit düşüşünü yeniden beslenmeye bağlamak doğru değildir. [3]

Kaynaklar:[3]

TANISAL YAKLAŞIM

AYNI ADLA FARKLI TANIMLAR

ASPEN: enerji yeniden başlanması/artırılmasından sonraki 5 günde fosfor, potasyum veya magnezyumda % 10–20 azalma hafif, % 20–30 orta; > % 30 azalma veya elektrolit/tiamin ilişkili organ bozukluğu ağır kabul edilir. [2]

AuSPEN 2025 daha dar tanımlar: 24 saat boyunca gereksinimin ≥ % 50’sinin alınmasını takiben ilk 72 saatte, başka neden olmaksızın fosfatta % 30 düşüş ve ilişkili klinik belirtiler birlikte gerekir. Tanım seçimi insidansı değiştirir; yalnız düşük fosfat bütün tanımlarda sendrom değildir. [3]

Kaynaklar:[2][3]

TEDAVİ

BAŞLANGIÇ PLANI VE TİAMİN

ASPEN erişkinde ilk 24 saat 10–20 kcal/kg, ardından hedefin yaklaşık üçte biri kadar 1–2 günde artış önerir; IV dekstroz da hesaba katılır. Ağır elektrolit düşüklüğünde başlangıç/artış ertelenir. Tiamin beslenme/dekstroz öncesi 100 mg, sonra genellikle 5–7 gün 100 mg/gün verilir; eksiklik riskiyle uzatılır. [2]

AuSPEN, yakın klinik/elektrolit izlem ve replasman olanaklarıyla ≥ % 50 gereksinimden başlayıp 24–72 saatte hedefe ilerlemeyi savunur. Ağır elektrolit bozulmasında ilerleme bekletilir. Bu öneriler farklıdır; aşırı açlık, yeme bozukluğu ve yoğun bakımda otomatik tek hız uygulanmaz. [3]

Kaynaklar:[2][3]

GELİŞEN BOZUKLUĞU YÖNETME

ASPEN’de hızla düşen/düzeltilemeyen elektrolitte kalori/dekstroz % 50 azaltılır; yaşamı tehdit eden düşüklükte geçici durdurma düşünülebilir. Replasman böbrek işlevi ve klinik ağırlığa uyarlanır. [2]

Yoğun bakımda ESPEN, yeniden beslenme hipofosfatemisinde (< 0,65 mmol/L veya > 0,16 mmol/L düşüş) enerji sunumunu 48 saat kısıtlayıp sonra artırmayı önerir. Bu tedavi yaklaşımı, yalnız risk taşıyan bütün hastaları uzun süre aç bırakmak değildir. [4]

Kaynaklar:[2][4]

İZLEM VE ÖNERİLER

İLK GÜNLERDE YAKIN İZLEM

ASPEN: başlangıç fosfor/potasyum/magnezyum; yüksek riskte ilk 3 gün 12 saatte bir ölçüm. İlk 24 saat 4 saatte bir vital bulgu, günlük ağırlık ve sıvı dengesi; instabil/ağır eksiklikte kardiyorespiratuvar monitörizasyon gerekir. [2]

Yoğun bakımda ilk hafta elektrolitler en az günlük; yeniden beslenme hipofosfatemisinde günde 2–3 kez ölçülür. Sıklık klinik stabilite ve replasman gereksinimine göre ayarlanır. [4]

Kaynaklar:[2][4]

ACİL/SEVK ÖLÇÜTLERİ

ACİL KÖTÜLEŞME

Beslenme artışı sonrası aritmi, solunum yetmezliği, bilinç değişikliği veya belirgin ödem acil klinik değerlendirme gerektirir; elektrolit ve sıvı değişiklikleri birlikte ele alınır. [3]

Kaynaklar:[3]

DİĞER PROFESYONEL AYRINTILAR

ÇOCUK VE YENİDOĞAN SINIRI

Yeme bozukluğu çalışmasındaki daha yüksek kalorili yaklaşım, ≥ % 60 medyan BKİ’deki 12–24 yaş grubunda hastane gözetiminde değerlendirilmiştir; aşırı malnütrisyon veya yenidoğana genellenmez. [6]

Çok düşük doğum ağırlıklı prematürelerde mineral-protein dengesi ve kullanılan sendrom tanımı farklıdır. Yenidoğan yoğun bakımının ayrı beslenme protokolü gerekir; erişkin kcal/kg şeması aktarılmaz. [9]

Kaynaklar:[6][9]

AYIRICI DEĞERLENDİRME

Özellikler birlikte değerlendirilir; tablo tek başına tanı koydurmaz.

Kaynaklar:[3][2]

KAYNAKLAR

Kaynakları görüntülemek için tıklayın
  1. Refeeding syndrome and eating disorders ↗

    Lancashire and South Cumbria NHS · Kaynak tarihi: erişim 2026 · Erişim: 2026-10-26

  2. ASPEN Consensus Recommendations for Refeeding Syndrome; 15 Nisan 2020 düzeltmesiyle ↗

    ASPEN · Kaynak tarihi: 2020 · Erişim: 2026-10-26

  3. Consensus statements on refeeding syndrome ↗

    AuSPEN · Kaynak tarihi: 2025 · Erişim: 2026-10-26

  4. Practical and partially revised guideline: Clinical nutrition in the intensive care unit ↗

    ESPEN · Kaynak tarihi: 2023 · Erişim: 2026-10-26

  5. Restricted versus continued standard caloric intake during the management of refeeding syndrome in critically ill adults: a randomised, parallel-group, multicentre, single-blind controlled trial. ↗

    Doig, Simpson, Heighes, Bellomo, Chesher, Caterson, Reade, Harrigan, Refeeding Syndrome Trial Investigators Group · Kaynak tarihi: 2015 · Erişim: 2026-10-26

  6. Short-term Outcomes of the Study of Refeeding to Optimize Inpatient Gains for Patients With Anorexia Nervosa: A Multicenter Randomized Clinical Trial. ↗

    Garber, Cheng, Accurso, Adams, Buckelew, Kapphahn, Kreiter, Le Grange, Machen, Moscicki, Sy, Wilson, Golden · Kaynak tarihi: 2021 · Erişim: 2026-10-26

  7. Evaluation of the ASPEN guidelines for refeeding syndrome among hospitalized patients receiving enteral nutrition: A retrospective cohort study. ↗

    Adika, Jia, Li, Seres, Freedberg · Kaynak tarihi: 2022 · Erişim: 2026-10-26

  8. Prevention of refeeding syndrome: Evaluation of an enteral refeeding protocol for severely undernourished children. ↗

    Abbas, Vacheron, Duclos, Touzet, Restier, Duclaux-Loras, Restier, Marotte, Sierra, Eid, Duclaux, Poinsot, Peretti · Kaynak tarihi: 2025 · Erişim: 2026-10-26

  9. Neonatal Refeeding Syndrome and Clinical Outcome in Extremely Low-Birth-Weight Babies: Secondary Cohort Analysis From the ProVIDe Trial. ↗

    Cormack, Jiang, Harding, Crowther, Bloomfield, ProVIDe Trial Group · Kaynak tarihi: 2021 · Erişim: 2026-10-26

KONU HAKKINDA SEÇİLMİŞ 5 ARAŞTIRMA

Aşağıdaki çalışmalar farklı klinik soruları aydınlatır; tedavi seçiminde çalışma popülasyonu ve tasarımı dikkate alınmalıdır.

01 · YOĞUN BAKIMDA GELİŞEN SENDROMDA KALORİ KISITLAMASI

Restricted versus continued standard caloric intake during the management of refeeding syndrome in critically ill adults: a randomised, parallel-group, multicentre, single-blind controlled trial.

Gordon S Doig, Fiona Simpson, Philippa T Heighes, Rinaldo Bellomo, Douglas Chesher, Ian D Caterson, Michael C Reade, Peter W J Harrigan, Refeeding Syndrome Trial Investigators Group · The Lancet. Respiratory medicine · 2015

Çalışma türü: Çok merkezli randomize kontrollü çalışma

Kapsam: Beslenmeden sonraki 72 saatte sendrom gelişen 339 kritik erişkin; standart devam veya protokollü kısıtlama.

ÖZET

60 günde yoğun bakım dışı canlı gün sayısı farkı 4,9 gün idi (% 95 GA −2,3–13,6; p = 0,19): birincil sonuç anlamlı değildi. İkincil 60 günlük sağkalım kısıtlama grubunda % 91, standart grupta % 78 bulundu.

Sendrom gelişmiş yoğun bakım popülasyonudur; koruyucu başlangıç hızını bütün hastalar için belirlemez. İkincil sağkalım bulgusu birincil sonucun yerine geçirilmemelidir.

02 · STRO: DAHA YÜKSEK KALORİLİ YENİDEN BESLENME

Short-term Outcomes of the Study of Refeeding to Optimize Inpatient Gains for Patients With Anorexia Nervosa: A Multicenter Randomized Clinical Trial.

Andrea K Garber, Jing Cheng, Erin C Accurso, Sally H Adams, Sara M Buckelew, Cynthia J Kapphahn, Anna Kreiter, Daniel Le Grange, Vanessa I Machen, Anna-Barbara Moscicki, Allyson Sy, Leslie Wilson, Neville H Golden · JAMA pediatrics · 2021

Çalışma türü: Çok merkezli randomize çalışma, kısa dönem sonuçları

Kapsam: Anoreksiya/atipik anoreksiyalı 12–24 yaş, ≥ % 60 medyan BKİ: 120 kayıt, 111 tedavi analizi. Başlangıç 2.000 veya 1.400 kcal/gün.

ÖZET

Yüksek kalorili grupta tıbbi stabilite daha erken sağlandı (HR 1,67); yatış 4 gün kısaldı. Elektrolit bozukluğu ve diğer advers olaylar arasında fark saptanmadı.

Uzman yataklı servis izlemi ve seçilmiş ağırlık aralığı; ağır uç malnütrisyona, erişkin yoğun bakıma veya evde kontrolsüz beslenmeye genellenmez. Bu yayın uzun dönem remisyon sonucu değildir.

03 · TANIM EŞİĞİ SIKLIĞI NASIL DEĞİŞTİRİR?

Evaluation of the ASPEN guidelines for refeeding syndrome among hospitalized patients receiving enteral nutrition: A retrospective cohort study.

Edem Adika, Rongqing Jia, Jianhua Li, David Seres, Daniel E Freedberg · JPEN. Journal of parenteral and enteral nutrition · 2022

Çalışma türü: Retrospektif enteral beslenme kohortu

Kapsam: 3.854 hastanede yatan erişkin; araştırmacılar elektrolit düşüşünü ≥ % 10, ≥ % 25 ve ≥ % 50 eşikleriyle işlemselleştirdi.

ÖZET

≥ % 10 eşiğinde % 90 hafif sendrom olarak sınıflandı; ölümle pozitif ilişki bulunmadı. ≥ % 50 düşüş eşiğinde sıklık % 25 idi.

Çalışmanın % 25/% 50 eşikleri ASPEN’in özgün orta/ağır eşikleriyle aynı değildir. Başlangıç elektroliti ve böbrek hastalığı sınıflamayı etkiler; düşük eşik klinik sendromu fazla sayabilir.

04 · AĞIR MALNÜTRİSYONLU ÇOCUKLARDA ENTERAL PROTOKOL

Prevention of refeeding syndrome: Evaluation of an enteral refeeding protocol for severely undernourished children.

Fatima Abbas, Charles-Hervé Vacheron, Antoine Duclos, Sandrine Touzet, Liora Restier, Rémi Duclaux-Loras, Lauria Restier, Stéphanie Marotte, Anaïs Sierra, Bassam Eid, Irène Loras Duclaux, Pierre Poinsot, Noël Peretti · Journal of pediatric gastroenterology and nutrition · 2025

Çalışma türü: PREDIRE çalışmasının yardımcı protokol değerlendirmesi

Kapsam: Anoreksiya veya organik hastalıkla ağır yetersiz beslenen hastanede yatan çocuklar; 3 haftalık izlem.

ÖZET

Boy için ağırlık ortalaması % 72’den % 82’ye yükseldi; sendrom % 10,4, hipofosfatemi % 13,7 idi. Klinik kardiyak veya nörolojik komplikasyon görülmedi.

Özet toplam örneklem sayısını bildirmiyor; protokol karşılaştırmalı randomize etkinlik kanıtı olarak yorumlanmaz. Küçük güvenlik olay sayısı nadir ciddi riski dışlamaz.

05 · PROVIDE: PREMATÜRELERDE FARKLI METABOLİK RİSK

Neonatal Refeeding Syndrome and Clinical Outcome in Extremely Low-Birth-Weight Babies: Secondary Cohort Analysis From the ProVIDe Trial.

Barbara E Cormack, Yannan Jiang, Jane E Harding, Caroline A Crowther, Frank H Bloomfield, ProVIDe Trial Group · JPEN. Journal of parenteral and enteral nutrition · 2021

Çalışma türü: Prospektif çalışmanın kohort analizi

Kapsam: 338 aşırı düşük doğum ağırlıklı bebek; ortalama 780 g ve 25,9 gebelik haftası. Tanım düşük fosfat ve yüksek kalsiyumu birlikte içeriyordu.

ÖZET

% 20’de sendrom saptandı; mortalite sendromlu grupta % 32, diğerlerinde % 11 idi. IV fosfat alımıyla risk ters, protein alımıyla pozitif ilişkiliydi.

Beslenme bileşeni ilişkileri randomize karşılaştırma değildir ve nedensellik kanıtlamaz. Yenidoğan tanımı erişkin ASPEN/AuSPEN tanımlarıyla aynı değildir.

Eğitim amaçlıdır; kişiye özel tanı, tedavi veya acil değerlendirme yerine geçmez.

BU MADDEYİ GELİŞTİRİN

Bir hata veya eksik kaynak mı gördünüz? Gerekçenizi ve varsa kaynaklı düzeltme önerinizi editoryal incelemeye iletin.

Bildirimler yönetici değerlendirmesine alınır. Bildirim sayısı tek başına içerik değişikliği veya silme kararı oluşturmaz.

Türkçe Sağlık Ansiklopedisi

AYRIVON © YAZILIM tarafından geliştirilmiştir.