YENİDOĞANIN PERSİSTAN PULMONER HİPERTANSİYONU

Yenidoğanın persistan pulmoner hipertansiyonu, doğumla birlikte akciğer damarlarının yeterince gevşeyemediği bir dolaşım uyum bozukluğudur. Anne karnında oksijen plasentadan gelir; doğumdan sonra kanın akciğerlere yönelmesi gerekir. Damar direnci yüksek kaldığında organlara yeterli oksijen ulaşmayabilir. Durum çoğunlukla zamanında doğan bebeklerde görülse de prematüre bebeklerde de gelişebilir.

Akciğerlere giden kan azalabilir ve fetal bağlantılardan sağdan sola şant oluşabilir. Mekonyum aspirasyonu, enfeksiyon veya akciğer gelişim bozukluğu eşlik edebilir. Hızlı soluma, çekilme ve oksijene rağmen belirgin morarma dikkat çeker. Ekokardiyografi yalnız basıncı değil, sağ kalp işlevini ve doğumsal kalp hastalığı olasılığını da değerlendirir.

Tedavide önce oksijenlenme ve ventilasyonun uygun şekilde sağlanması gerekir. Geç prematüre veya term bebeklerde buna rağmen süren hipoksemik solunum yetmezliğinde inhale nitrik oksit değerlendirilebilir. Başlamadan önce sol ventrikül işlevi ve sistemik dolaşımı duktusa bağımlı kalp hastalığı bulunmadığı ekokardiyografiyle değerlendirilmelidir. Solunum desteği alan tüm prematürelerde rutin kullanım önerilmez; seçilmiş kurtarma tedavisi durumları ayrı değerlendirilir.

İnhale nitrik oksit bulunmasının sınırlı olduğu bir merkezde yapılan küçük randomize çalışmada sildenafil ile bosentan karşılaştırılmıştır. Sildenafil kolunda akciğer basıncındaki azalma daha erken görülmüştür; ancak çalışma yalnız otuz altı bebeği kapsamıştır. Açık etiketli tasarım ve ağır kalp işlev bozukluğu olan bazı bebeklerin dışlanması, sonuçların her olguya aktarılmasını engeller. Bu bulgu ilaçların inhale nitrik oksitle eşdeğer olduğunu göstermez.

Akut dönemin atlatılması uzun dönem değerlendirmenin gereksiz olduğu anlamına gelmez. Çok prematüre doğmuş çocukların izlendiği bir kohortta, yenidoğan döneminde pulmoner hipertansiyon bulunanlarda beş yaşta gelişimsel güçlükler daha sık görülmüştür. Bu ilişki tek başına neden sonuç kanıtı değildir ve çalışmadaki oranlar zamanında doğan bütün bebeklere uygulanamaz.

İyileşen bebeklerde işitme, gelişim ve solunum açısından takip gereksinimi değerlendirilir. Hastalığın seyri eşlik eden nedene göre değişir; başlangıçtaki oksijen düşüklüğünün düzelmesi bütün uzun dönem risklerin ortadan kalktığını göstermez.