YOUNG MANİ DERECELENDİRME ÖLÇEĞİ (YMRS)

Young Mani Derecelendirme Ölçeği, manik belirtilerin şiddetini klinisyen tarafından değerlendirmek için geliştirilmiş on bir maddelik bir araçtır. YMRS kısaltmasıyla kullanılır. İlk araştırmada iki bağımsız değerlendiricinin toplam puanları yüksek ilişki göstermiş, araç tedavi öncesi ve iki hafta sonraki değerlendirmeleri ayırt edebilmiştir. Bu özellikler, belirtileri yapılandırılmış biçimde izleme amacını destekler.

Değerlendirme yalnız hastanın bir form doldurmasına dayanmaz. Klinik görüşmede elde edilen bilgi ve gözlem birlikte kullanılır. Belirtilerin önceki 48 saat içindeki durumu dikkate alınır. Böylece sonuç, bütün yaşam boyu hastalık öyküsünün özeti olmaktan çok yakın dönemdeki belirti durumunu yansıtır. Puanın hangi zaman aralığına ait olduğu açıklanmalıdır.

Şiddet puanını bipolar bozukluk tanısıyla eşitlemek uygun değildir. NICE, birinci basamakta erişkin bipolar bozukluğunu belirlemek için anket kullanılmamasını önerir. Tanısal değerlendirme, hastalık öyküsü ve farklı olasılıkların incelenmesini gerektirir. Madde kullanımı, diğer ruhsal bozukluklar ve tiroit hastalıkları gibi fiziksel nedenler klinik tabloya katkıda bulunabilir.

Puanların yorumunu araştıran EMBLEM analizinde, akut manik veya karma durumdaki 3.459 kişinin verileri kullanılmıştır. Araştırmacılar YMRS’yi başka bir klinik şiddet değerlendirmesiyle karşılaştırarak 25 puanlık bir eşik belirlemiştir. Bu sayı, o çalışmanın örneklemi ve karşılaştırma ölçütü içindeki şiddeti yorumlar; evrensel bir tanı sınırı ya da herkes için aynı tedaviyi gerektiren karar değildir.

Güvenlik değerlendirmesi ölçekten daha geniştir. Kendine veya başkasına zarar, özbakımın bozulması, kontrolsüz harcama ve sömürüye açıklık gibi alanlar ayrıca değerlendirilmelidir. Mani kuşkusu veya belirgin tehlike varsa uzman ruh sağlığı değerlendirmesi geciktirilmemelidir. Belirli bir puana ulaşılmasını beklemek, acil gereksinimin fark edilmesini engellememelidir.

İzlemde sayının değişmesi yararlı bilgi verir, fakat araştırmalardaki değişim ölçütlerini her kişi için kesin iyileşme sınırı saymak doğru değildir. EMBLEM’deki klinik anlamlı fark hesabı başlangıç verilerinin diğer şiddet ölçeğiyle ilişkisine dayanır. Bu nedenle kişinin zaman içindeki bütün klinik değişimini tek başına kanıtlayan bir sonuç olarak kullanılmamalıdır.